Drodzy Sponsorzy. Oddajemy w wasze ręce kolejny biuletyn mówiący o naszej wspólnej misji w Afryce.

Drodzy Sponsorzy. Oddajemy w wasze ręce kolejny biuletyn mówiący o naszej wspólnej misji w Afryce.

Drodzy Sponsorzy! Oddajemy w wasze ręce kolejny biuletyn mówiący o naszej wspólnej misji w Afryce. Jestem ogromnie wdzięczny widząc ogromne zaangażowanie i poświęcenie każdego z was. Dziękuje za regularne wpłaty na utrzymanie dzieci w Ugandzie.

Jednocześnie chciałbym poinformować, że planujemy kolejny wyjazd tzw. „sponsor trip” dla każdego, kto chciałby odwiedzić swoje dziecko w jego miejscu zamieszkania. Wyjazd planujemy na początku 2016 roku – w styczniu lub lutym. Prosimy o informację jak wielu z was chciałoby uczestniczyć w tym wyjeździe. Każdą osobę która zastanawia się nad taką możliwością zapewniamy, że wizyta w Afryce zostawia niezapomniane wspomnienia

Serdecznie pozdrawiam

Pastor Wojciech Trybek

PROMIEŃ ŚWIATŁA

Dennis Lugobwa (Nr 226), który był sponsorowany przez Sunrise przez 11 lat, skończył college i otrzymał dyplom. Obecnie jest nauczycielem w szkole podstawowej.

W związku ze wzrostem kosztów edukacji w Ugandzie wzrosła liczba sierot, które musiały zrezygnować z dalszej nauki, po śmierci swoich rodziców. Wiele z nich zmaga się nie tylko z kłopotami finansowymi, ale również problemami ze zdrowiem, szczególnie kiedy rodzice, czy jedno z nich zmarło z powodu HIV. Sunrise wspiera szczególnie takie sieroty, ponieważ mają wyjątkowo trudną sytuację. Celem programu Sunrise jest rozwijanie dzieci, ich potencjału, umiejętności, wiedzy.

Dzisiaj Dennis jest ogromnym błogosławieństwem dla swojej rodziny oraz społeczności Matugga. Uczy matematyki w szkole podstawowej.

“Strata ojca była najtrudniejszym doświadczeniem w moim życiu. Musieliśmy opuścić nasz dom i zamieszkaliśmy u babci. W tym czasie opiekowała się już naszymi kuzynami. Cukier, czy mydło były luksusem w naszym nowym domu, warunki mieszkaniowe były bardzo skromne. Spaliśmy na ziemi, jedliśmy raz dziennie. Nie mieliśmy pojęcia jak wszystko się zmieni, kiedy zostaliśmy objęci programem Sunrise” wspomina Dennis. „Byłem sponsorowany przez Sunrise od przedszkola – od 5 roku życia. Moi sponsorzy są dla mnie jak rodzina. Byłem biednym dzieckiem, bez perspektyw. Dzięki Sunrise stał się cud. Zdobyłem wykształcenie i od 3 lat pracuję jako nauczyciel”.

Dennis ma trzech braci i siostrę. Jego babcia wciąż mieszka w tej samej wsi. Jest szczęśliwa i dumna z osiągnięć wnuka. Dennis wynajmuje dom, w którym mieszka ze swoją 3 osobową rodziną. Do pracy ma niedaleko – 10 minut piechotą.

Jest szanowany w swojej społeczności. Wiele osób jest poruszonych jego uprzejmością, siłą charakteru, szanują go za to kim jest dzisiaj i co osiągnął.

WIZYTACJA W CENTRAL COLLEGE MITYANA

14 maja 2015 roku zespół Sunrise kierowany przez Betty odwiedził Central College Mityana, w którym uczy się duża grupa “dzieci Sunrise”. Są sierotami. Jedno lub oboje rodziców nie żyje, najczęściej z powodu zakażenia wirusem HIV, doświadczyły ubóstwa.

W Sunrise stawiamy na całościowy rozwój dziecka, jego możliwości i talentów. Podczas wizytacji sprawdzaliśmy postępy w nauce każdego podopiecznego Sunrise, na ile realizują wyzwania, które im stawiamy. Udzielamy im wskazówek i podkreślamy ważność zdobycia wykształcenia w realizacji życiowych celów.

Ciocia Betty – koordynatorka programu rozmawiała z każdym „dzieckiem” sponsorowanym przez Sunrise, w obecności nauczyciela. Młodzi ludzie byli zachęcani do nauki, dyscypliny. Szczegółowo omawiano te obszary/przedmioty, w których dany uczeń sobie nie radzi. Najczęściej dotyczyło to matematyki, angielskiego, biologii, fizyki i chemii.

Wizytacja zespołu Sunrise odbywa się w każdym semestrze – dwa razy do roku. Jej celem jest pomoc młodzieży w rozwoju, zachęcenie i zmotywowanie do dalszej pracy.

Tym razem za osiągnięcia w na-uce wyróżniono Edreen Naluwe-mbe Nr 464 – w żółtej koszulce na zdjęciu.

Jesteśmy przekonani, że tego typu działania stymulują i motywują naszych podopiecznych do dalszej nauki, wysiłku i zaangażowania w zdobyciu wykształcenia. Poza tym są wspaniałą okazją do budowania relacji między nami. Liczymy na to, że do końca roku szkolnego nasi podopieczni osiągną jeszcze lepsze wyniki w nauce. Wierzymy, że nasze wsparcie dodatkowo ich motywuje.

HISTORIA TENDO – NR 902. BABCIA MOIM NAJLEPSZYM PRZYJACIELEM

Tendo ma 6 lat. Dzięki wsparciu Sunrise chodzi do pierwszej klasy szkoły podstawowej. Mieszka ze swoja babcią Esther (56 lat), która jest nosicielką wirusa HIV. Esther jest objęta opieką medyczną i otrzymuje darmowe leki. Opiekuje się trojgiem wnucząt i synem, który jest psychicznie chory. Wynajmują 2 „pokoje” w slumsach.

“Tendo jest dzieckiem mojego najmłodszego syna. Wychowywałam ją, jednocześnie opiekowałam się jej chorym tatą. Ojciec Tendo umarł, a jej matka zniknęła i więcej nie interesowała się córką.

Kiedy Tendo dorastała zauważyłam, że oddycha z trudnością. Zaprowadziłam ją do szpitala na badania. Okazało się, że ma nieprawidłowości w obrębie serca, a tym samym tlen z płuc nie mógł dostać się do aorty, która transportuje go do reszty ciała. Kiedy usłyszałam diagnozę lekarzy wpadłam w panikę, tym bardziej, że wcześniej umarli moi dwaj synowie i wnuk. Ciągle myślałam o tym, że Tendo umrze jak oni. Wypierałam to ze swojej świadomości. Musiałam zmierzyć się z rzeczywistością. Postanowiłam zawalczyć o Tendo.

W wieku 2 lat Tendo miała przeprowadzoną operację wszczepienia kardiowertera – defibrylatora wspierającego pracę serca. To uratowało życie mojej wnuczce.

Nasza sytuacja materialna była bardzo trudna. Praktycznie nie miałam stałego dochodu. Stał się cud, kiedy Tendo została objęta programem Sunrise w wieku 3 lat, razem ze swoją kuzynką. Od tamtej chwili Sunrise pokrywa koszty związane z edukacją dzieci. Wspiera również mnie m.in. ponosząc koszty opieki medycznej.

Jestem bardzo wdzięczna Sunrise za pomoc, tym bardziej, że moje dochody są bardzo niskie ok. 2 dolarów dziennie, co nie pozwala mi samodzielnie zaspokoić podstawo-wych potrzeb mojej rodziny.

Tendo chodzi do jednej z naj-lepszych szkół w okolicy. Dzięki operacji i opiece medycznej jest sprawna fizycznie, lubi biegać i skakać. Lubi chodzić do szkoły, czytać i pisać. Często opowiada o szkole i bawi się w nią w wolnym czasie – wciela się wtedy w rolę nauczycielki. Jest bardzo ambitna” – mówi z dumą jej babcia.

2016-04-13T13:24:18+00:00